Op Netflix Minimalism & Banking on Bitcoin

Sinds vorige week zijn we voor de donkere dagen aangesloten op Netflix. Erg fijn dat je dit periodiek kan doen want bij langer licht zijn we niet zulke plasma (TV) vreters. Met slecht weer in de weekenden is niets lekkerder dan op onze (lig)bank voor de plasma te gaan kijken naar films, series of interessante documentaires. Netflix is een mooie dienst.
Zo begonnen we vorige week met het kijken naar het 3e seizoen van 'The Bridge'. Dit weekend keken we oa. naar 2 documentaires: Minimalism en Banking on Bitcoin. Paradoxaler kan het niet maar ooh zo treffend waar wij nu inzitten.

Zondagochtend lagen we op de bank onder de fleece vroeg aan het ontbijt voor de TV en keken we eerst nog even de 2e aflevering van Eva Jinek terug. Een enorm inspirerende aflevering. Het ging over een leraar in Chigago die ondanks de harde realiteit toch iets weet te maken van de school waar hij werkt met leerlingen die uit slechte buurten komen. Hij weet ze te motiveren zonder hoge verwachtingen en met begrip omdat ook hij uit een van die buurten komt.
Daarna was het tijd voor de docu Minimalism wat oa gaat over 2 mannen: the Minimalists. Niet iets wat direct mij over de streep haalt om echt in een kale woning te leven enkel gevuld met functionaliteit. Ik keek nog even in mijn woonkamer waar we nu juist zo genieten van de gezelligheid. Wel kreeg ik een enorme 'AHA' Erlebnis om weer eens door onze spullen te gaan. Want het kan echt altijd nog steeds minder en ongemerkt sluipen er weer spullen in het huis of staan ze er te wezen zonder functie. Zo koop ik met volle bevrediging kleding bij de Kringloopwinkel waar ik tot vorige week me blijf verbazen over de hoge slaagkans iedere keer. Neemt niet weg dat dit dus mijn kast doet groeien en behoefte naar meer doet bevredigen. Dat laatste is eigenlijk wel een dingetje. Kringloop, prima, maar aan die behoefte is ook wel weer een realitycheck nodig of tenminste een afspraak met mijzelf om dan bij aanschaf spullen weg te doen. Uiteraard blijken sommige aankoopjes van de Kringloop ook miskopen te zijn. De vraag wat draag je vaak is een mooie graadmeter.

Ook ik vind het lekker dat we minder hebben, er zijn immers al heel veel slagen gemaakt. Toch is er naar mijn gevoel wel weer een slag te maken. Vandaag is dan ook op het programma de kledingkast onder handen nemen. Gisteren kwamen we ook tot het besef dat we tenminste 3 elektronische gadgets hebben die we niet meer of zullen gaan gebruiken. Mooie gelegenheid dit op marktplaats te zetten. Met dat geld kan ik mijn eerste Ethereum cryptocoins kopen.

Na de docu zijn we 1,5 uur een rondje gaan lopen, het was lekker zonnig buiten, om zo aan onze 10.000 stappen te komen en een frisse neus te halen. We pikten een geocache op en op een bankje genoten we in het zonnetje bij de vijver tot we donkere wolken zagen aankomen. We gingen rap naar huis. Net binnen werd het donker en begon het te regenen. Een goede gelegenheid om te beginnen aan het vervolg te kijken naar de volgende docu Banking on Bitcoin.

De 2e docu was de moeite waard met name over de geschiedenis en ontstaan van de munt en het verloop er van. Iets waar ik sinds 2 wkn pas echt interesse in heb en inmiddels mijn eerste investeringen in heb gemaakt. Een avontuurlijke en risicovolle onderneming wat terecht benoemd wordt door critici.

Eigenlijk ben ik geen risiconemer en weeg ik altijd alles af. Normaliter vind ik het verliezen van geld, zelfs als ik het kan missen, zonde. De afgelopen jaren is er in die mindset iets veranderd. Ik vind de fase, waar ik nu in zit, dan ook paradoxaal. Het zoeken naar mijn plek tussen niets om spullen en waarde geven en aan de andere kant alles aangrijpen om financiële middelen te vergroten. Met laatste kan je risico's uitsluiten of ze juist op te zoeken om dat doel sneller te realiseren. Dan triggert mij de YoloFamilyTravel omdat zij in staat zijn het verlies te nemen. En wat zegt dat over hun?

Ik lees het zo, ze hoeven niet perse alles te hebben uitgedrukt in geld. Ze proberen het wel omdat het simpelweg veel (financiële) vrijheid geeft. Aan de andere kant zijn ze ook zo vrij in denken dat ze bereidt zijn hun verlies te aanvaarden. Ze hebben nu niet veel nodig en geloven genoeg in hun eigen kapitaal, hun eigen potentie, om met niets weer iets te maken. En dat is ook vrijheid.
Een behouden iemand, die voor veiligheid kiest, wordt vast radeloos bij de gedachte alles te verliezen alsof dat hun levensgeluk over hoop haalt. Dat kan, maar als het noodlot toeslaat kan je ook jezelf ontdekken. Je kan met eigen kracht iets realiseren en ontdekken dat je weerbaarder blijkt dan je ooit had kunnen denken.

Veiligheid en behoudendheid geeft rust zolang je daar van overtuigd bent. Maar als het knaagt, dan kan het ook beperkend zijn. Je bent dan niet weerbaar tegen verliezen en de gedachte alleen al kan je stress geven. Om Cruyfiaans te zijn: SOMS IS VERLIES WINST. Soms moeten er bij mensen dingen afgepakt worden of iets overkomen om er achter te komen dat ze veel gelukkiger kunnen zijn met minder of met niet materiële zaken. Zie de docu Minimalism. Wat betreft risico's, begin er alleen aan als je geld kan missen of als je de consequenties kan dragen. Dat het een ervaring is in je leven wat je verder leidt naar mooiere belevenissen. Die instelling geeft vrijheid en dan ben je volgens mij HOT en dan is de vraag of FIRE perse nodig is.

Als ik me op de schaal van 1 behoudend tot 10 zeer avontuurlijk zou zetten nu dan zet ik met zelf op 7 beetje avontuurlijk. Waar zit jij op deze schaal?

Wat we vanaf mei 2015 tot vandaag bereikt hebben en 1 jaar in nieuwe woning

Vandaag een jaar geleden kregen we de sleutel van ons appartement. Dan besef je waar je het voor deed en waar we vandaan kwamen. Hoewel alles is bijgehouden in dit blog, deel ik graag een samenvatting in overzicht beneden. Het toont wat er vanaf mei 2015, de start van deze blog, t/m vandaag veranderd is met ons financiële afhankelijkheid en hoe we dit gedaan hebben.

Wie weet motiveert dit anderen er over na te denken. Door in te zien dat er op heel korte termijn grote slagen te maken zijn simpelweg omdat je begint.

Ik weet nog heel goed dat ik, in het begin van dit avontuur met nieuwe mindset en instelling, niet voor mogelijk achtte dit te kunnen realiseren. Ik had het niet geloofd toen we destijds begonnen met onze eerste aflossing van 3.000 euro. Dat voelde als een druppel op een gloeiende plaat maar toch begonnen we er aan omdat ik een blogger las die in dezelfde situatie zat als wij met een hele grote hypotheek met hoge rente. Met de bloggers die al zo ver afgelost waren en er al jaren mee bezig waren daar konden we ons niet aan spiegelen.
En toch begonnen we en ontdekten in het eerste half jaar dat bij de eerste extra aflossing het een heel goed gevoel gaf en dat we nog meer wilden aflossen. Dat we vervolgens meer over gingen lezen in boeken over mensen die al jaren consuminderen. Tevens begonnen we aan ontspullen en verkochten we onnodige spullen. De opbrengst werd gebruikt voor de extra aflossing. Vervolgens gingen we onze boekhouding doorlichten en ontdekten we dat we al +/- 300 euro in vaste en variabele lasten omlaag gingen maandelijks door over te stappen naar andere leveranciers, verzekeringen en door zuiniger te leven zonder het genieten uit het oog te verliezen. Want teugels vieren deden we.
Dat we na 1 jaar consuminderen en extra aflossen zouden gaan verhuizen, omdat het kon, naar kleiner was niet gepland. Maar door te herzien hoe klein we konden wonen en gelukkig blijven maakten we deze stap. Nu wonen we na 1 jaar gelukkig en tevreden in ons appartement met een vrij gevoel van financiële (on)afhankelijkheid. En waar we ook ons verlangen naar FIRE (Financieel Independent Early Retirement) hebben geijkt in hoeverre dat haalbaar is of nodig en dat we eigenlijk al gelukkig en vrij voelen met HOT (Happy, Opportunity rich and Time rich). Dat laatste lukt omdat we al genieten van de stapjes die we maken naar een zo groot mogelijke financiële onafhankelijkheid. En dat al ervaren als een pre-pensioen voelt erg lekker. Je hoeft niet te wachten tot FIRE omdat je tussendoor al geniet.

Momenteel kunnen we binnen 10 jaar afgelost zijn op ons appartement, kunnen we verre reizen maken en hebben we een begin gemaakt met beleggen en geniet ik al van mijn 32 urige werkweek over 4 dagen.

Ik wil maar zeggen tegen de nieuwkomers in het land van bloggers van consuminderaars, extra aflossers, beleggers, FIRE en HOT aanhangers ... Begin er gewoon aan ook al lijkt het voor jouw situatie niet haalbaar. Of dat je denkt dat je veels te laat begonnen bent tussen alle succesvolle youngsters ... Er is zo veel meer mogelijk als je maar begint met je eerste bescheiden start!

Financiële vrijheid of vrij in je hoofd

In bloggersland zijn we allemaal lekker aan het dromen en/of stappen aan het maken naar een toekomst waar we financieel zo veel mogelijk onafhankelijk kunnen zijn, soms met het doel om nooit meer te hoeven werken en alleen maar leuke dingen doen of leuk werk doen waar je niet afhankelijk bent van inkomen. Erg aantrekkelijk beeld en doel. Toch zet dit thema me aan het denken en met de vele discussies en ervaringen is het goed om na te denken wat wij willen.

Inmiddels ben ik van mening dat het veel interessanter is om vrij te zijn in je hoofd en het uiteindelijk neerkomt op gelukkig zijn. En als dat zou betekenen dat je fluitend naar je werk gaat bij een volledige werkweek, dat dat veel belangrijker is dan niet meer te hoeven werken en doelloos in je vrije tijd te gaan zitten.

Laat ik voorop stellen dat wij ook streven naar financiële vrijheid om sowieso zo min mogelijk financieel kwetsbaar te zijn. Dat geeft ons keuze mogelijkheid om in de toekomst te gaan en staan waar we willen. En dat is een heel prettige gedachte. Als wij 2 jaar geleden ons huis hadden moeten verkopen dan hadden we met een schuld gezeten. Als we nu verkopen dan gaan we weg met een beetje winst. Dan zouden we onze spullen kunnen pakken en in een hutje ergens Off grid gaan wonen. Alleen dan hebben we nog niets op de bank om met minder te leven. Daarom zijn wij bezig om binnen 10 jaar afgelost te zijn en alvast beleggen om onze bezittingen te vergroten. In de tussen tijd genieten we, in ons geval, van leuke reizen maken. Zo staat Amerika, 3 weken met een camper, op de wish list voor volgend jaar. Dan moet het nog wel zo zijn dat mijn baan verlengd wordt eind dit jaar.
Dit jaar gaan we in ieder geval 3 weken naar Cambodja. Ons 3e vakantie uitje van dit jaar. De vorige 2 was 1 lang weekend en 1 week naar Frankrijk.

Per 1 september zal Natasja met haar nieuwe baan beginnen en die overstap zal al zo'n positieve verandering zijn dat wij dat al als een kwaliteitsverbetering vinden op haar en ons leven. Ze zal nog steeds 36 uur werken en wellicht dit jaar tijdelijk 40 uur om haar vakantiedagen terug te halen. Toch geeft de nieuwe baan haar nieuwe energie, regelmaat, waardering en vrije tijd luxe (nooit meer werken op feestdagen, af&toe een dagje vrij vragen op korte termijn).

Zelf werk ik 32 uur over 4 dagen. Dat is ook al een kwaliteitsverbetering voor ons beide naast het minder financieel afhankelijk zijn en het geeft al een beetje een pre pensioen gevoel waar we van genieten.

Verder merk ik dat we ook veel energie krijgen uit een nieuwe baan. Als ik terugkijk op afgelopen 2 jaar dat ik diverse functies heb bekleed dan heeft me dat naast energie ook veel groei als mens in mijn werk gegeven. Dat bracht me dan ook wel op de vraag of ik perse wel wil suf consuminderen tot ik echt niet meer hoef te werken of dat we met eerder met minder financieel vermogen lekker relaxed leven. Ik word moe bij de gedachte dat ik net als Gerhard Hormann een blogje zit te schrijven over pre pensioen en dat ik continue mensen laat weten hoe fijn dat wel niet is. Ik denk dat dat voor veel mensen zo zal zijn zo'n leven. Maar ik kan me voorstellen dat er ook mensen zijn die net als ik een gezonde prikkel bij een betaalde baan ook prima vinden. Dat ze als mens blijven groeien met betaald werk en genieten omdat ze zich onafhankelijk voelen.

Zoals we er nu inzitten willen we nu af&toe van luxe genieten. Dus nu wat meer uitgeven en daarnaast het doel behouden onze financiële onafhankelijkheid te vergroten. Maar niet perse tot we echt financieel onafhankelijk zijn. Dat grote bedrag hoeven we niet te realiseren waarmee we echt niet meer zouden hoeven werken voor geld.
Wij zullen vast, met minder financiële middelen, het prima vinden om bijvoorbeeld samen nog maar 1.500 euro in te moeten brengen aan inkomsten. Dat we dat aanvullen uit de spaarpot die tegen die tijd rendement op beleggen heet en/of huuropbrengst van onze woning. Want wij wonen dan uiteraard in een duurzame kleine woning, of vakantiehuis, of ergens in buitenland :-) en dat we dan nog maar een paar dagen werken voor inkomsten. Dat ons AOW en het rendement of inkomsten genoeg is om na ons pensioengerechtigde leeftijd nog steeds te genieten van natuur en cultuur in eigen land op de fiets, in Europa met de auto of exotisch ver. Dat geeft een fijne gedachte en met elke verbeter stap in kwaliteit en vrijheid zitten wij al lekker te genieten van een soort opbouwend pre pensioen. Dat is in ieder geval de beleving ... en volgens mij ben je dan al waar je wezen moet ...